Acción y efecto de introducir o introducirse, sartze (c), sarrarazte, sarrerazte (c..), sarpen (L), sarrera (c), sartzapen (L), sarkun (L, BN), sarkunde, sarkuntza (L, BN, S), sarkuntz (L, S), sarkura (L, BN), sarküra (S); onomatopeya de la introducción de un objeto en otro, sast (B, G, AN).
Preparación o disposición propia para llegar al fin propuesto, prestatze, prestatasun (H.), prestamen (G), prestaera (B, G, AN).
Exordio, preámbulo, aste, haste (c), asiera (B, G), asera (G), hastapen (L, BN, S), hastepen (BN), hatsarre (BN, S); (de un libro) sarrera (B, G), itzaurre (Izt., Mog.), solas-aurre (B-M), aintzin-solas (L, BN).
Trato familiar e íntimo con una persona, sarrera (G), sarkura (L, BN), sarküra (S), trebetasun (AN, L, BN, S, R), trebantzia (L, BN), trebentzia (L), nabasitasun (L, BN), nabasitarzün (S), nabastarre (S).
Diccionario Auñamendi