Euskomedia. Kultura Topagunea

Buscador

Hasiera > Liburu eta aldizkariak > Las seroras en Gipuzkoa (1550-1630)

Digitalizazioaren babeslea:

Gipuzkoako Foru Aldundiaren logoa

Las seroras en Gipuzkoa (1550-1630)

  • Egilea: José Antonio Azpiazu
  • Sailaren izenburua Cuadernos de Sección. Antropología-Etnografía
  • Urtea: 1995
  • Jatorrizko hizkuntza: Español
  • Laburpena gazteleraz: Las seroras o freiras fueron mujeres vinculadas a las actividades culturales de las parroquias y al cuidado y vigilancia de las ermitas de las zonas rurales. No se conocen con exactitud ni su origen ni antigüedad, aunque se las emparenta con las diaconisas de la Iglesia primitiva. Tampoco es del todo clara su posición y papel dentro de las actividades propias de la Iglesia y su culto. Cuanto su presencia resultó molesta a la Iglesia, esta indefinición facilitó la toma de decisión sobre su extinción. Sin embargo, en el País Vasco, debido a su arraigo y aceptación, plantaron cara a esta decisión y en la práctica esta institución ha permanecido hasta nuestros tiempos. Su papel en la Iglesia y en la sociedad era muy importante, dejando entrever interesantes aspectos del papel fundamental de la mujer en la historia social vasca.
  • Laburpena euskaraz: Serorak, nahiz freirak edo benediktak, parrokietako elizkizunetan laguntzeko eta baselizak zaintzeko jarritako emakumean ziren. Ez dakigu zehazki erakunde honen ez sorrera, ez eta nohizkoak diren. Halere, aspaldiko Elizako diakonisekin lotzen dituzte. Elizaren eginkizunetako bere betebeharra ez zen oso garbia, beraz, erakunde hau Elizaren gustoz aurkako bihurtu zenean, serorak ofizialki suntsitzea etzitzaion batere kostatu. Halere, Euskal Herrian emakume hauek oso ondo ikusiak zeuden, eta esan genezake gaur egun arte iraun dutela. Gure herrian serorak garrantzi haundia izan dute, bai elizan bai gizartean, eta bere jokaeraren bidez hau somatzen da: gure gizartearen barruan emakumeak ezohizko presentzia eta ustegabeko indarra izan dutela giza historian zear.
  • Laburpena ingelesez: The serora or freira is the usual name given to women linked to helping in cult activities in parish church and in watching over the hermitage spread all along the rural area. We do not know exactly how old this institution is, nor the exact job in cultural acitvities. Some specialist link the serora with the diaconesses of Primitive Church. Due to this lack of definition in The Church activities, the eclesiastic authorities decided, since they became troblesome, to abolish this institution. In the Basque Country, nevertheless, the seroras lasted until current times. Their important presence, both in the Church and in the civil society gives us some specific reasons in order to think in the unusual and deep presence of the women along Basque Society's history.
  • Materiak gazteleraz: Antropología
  • Argitalpenaren alea: 13
  • Argitaratze tokia: Donostia-San Sebastián
  • Argitaratzailea: Eusko Ikaskuntza
  • Orrialdeak: 41-66
  • ISSN: 0213-0297
  • Leku izenak: Gipuzkoa
Eusko Ikaskuntza